geselecteerd als gefixeerd bericht

Een tekst waar ieder van ons zich wel in kan terugvinden.
Troost put ik uit mezelf, uit het honderd procent zeker weten dat ik ook maar een mens ben en echt waar mijn best doe en de dingen die ik doe en heb gedaan, doe en heb gedaan met de beste bedoelingen, maar dat mijn streven nobeler is dan mijn zwakheden toegeven en dat ik bijgevolg in mijn nobele streven onontkoombaar bots met mijn zwakheden en daarom mensen pijn doe en heb gedaan, maar absoluut nooit met voorbedachten rade.
Dat komt omdat ik nog niet eens een kwart ben van de heilige die ik wil zijn, maar wel helemaal een mens en gelukkig maar, want als HELEMAAL EEN MENS mag en moet ik fouten maken.
Dat inzicht geeft me troost en geeft me de moed om voort te doen, op mijn manier, omdat het onvermijdelijk mijn manier is.
Om het kort te zeggen, wees jezelf, klikt het niet, dan botst het maar.
xa9 Ghislaine



